گاهی اوقات دست و زبان به فکر و سخن نمی رود . تاریکی در اطراف نمیگذارد خوب ببینمت و از تو با تو سخن بگویم .
با اینهمه از یاد مبر که ما تکیه گاه بودن یم و این باهم بودن ما را هیچ کسی نمیتواند از ما بگیرد پس تاریکی را دور بزن خوب نگاه کن که من همین نزدیکی ایستاده ام .